Over
Marco Heida, en waarom ik dit bouw
In vrijwel elke organisatie wordt inmiddels met AI gewerkt. Niet als toekomstplan, maar nu, vandaag, verspreid over afdelingen en meestal zonder dat iemand het overziet. Een medewerker laat een model een mail herschrijven, een team test Copilot, een leverancier voegt een AI-functie toe aan software die er al jaren staat.
En toch presteren de meeste organisaties niet met AI. Ze experimenteren ermee. Dat verschil is waar mijn werk over gaat.
Wat ik overal tegenkom
Organisaties blijven óf hangen in angst en beleidsvorming, óf rennen vooruit met losse pilots die niemand mist als je ermee stopt. De eerste groep wacht op zekerheid die nooit komt. De tweede verzamelt experimenten zonder richting.
Geen van beide levert op wat een directie eigenlijk wil: meetbaar resultaat, met grip, op een manier die je aan je bestuur, je klanten en een toezichthouder kunt uitleggen.
De rol die dat gat dicht is de Chief AI Officer. Niet de meest technische persoon in de organisatie, maar degene die de vertaling maakt tussen wat de technologie kan en wat de organisatie nodig heeft. Dat is geen IT-functie, het is een bestuurlijke rol.
Waarom ik dit patroon herken
Ik zie dat gat niet sinds gisteren. Ruim vijf jaar geleden schreef ik Waardecreatie met het Internet of Things, dat de Managementboek Top 20 haalde, en in de jaren daarna adviseerde ik directies over die technologie. Telkens hetzelfde beeld: veel enthousiasme, veel pilots, weinig dat bleef staan.
Daarvoor was het cloud computing. Daarna kwamen De Inclusieve Digitale Samenleving voor de VNG en Smart Cities. Wat in al die transities terugkwam is niet de techniek, maar de vraag wie er eigenaar van is.
In september 2026 verschijnt Verantwoord versnellen met AI. Als je daar één zin uit onthoudt, laat het deze zijn: je hebt geen betere tools nodig, maar regie.
Wat ik zelf met AI doe
Ik zou dit niet verkopen als ik het zelf niet deed. Mijn eigen werk draait voor een groot deel op AI: schrijven, analyseren, voorbereiden, vertalen, en een reeks taken die ik heb geautomatiseerd omdat ik ze te vaak deed.
Wat die automatiseringen mij samen opleveren is zestien uur per week. Dat is geen schatting maar een optelsom van gemeten taken, en ik noem dat getal liever dan welke claim over de kracht van AI ook. Zestien uur is bijna twee werkdagen, en die gaan naar het werk waarvoor mensen mij inhuren in plaats van naar het werk eromheen.
Wat ik heb gebouwd
Future Qings voor advies, governance en implementatie. CAIO.nl als platform voor de rol zelf: de certificering, de AI Studio en de community. AICO voor AI-compliance. En Stichting Digitaal Belang Samenleving, omdat digitalisering ook mensen raakt die er niet om hebben gevraagd.
De rode draad is steeds dezelfde: complexe technologie begrijpelijk en toepasbaar maken, zodat organisaties er iets mee kunnen zonder de risico's uit het oog te verliezen.
De vraag die ik het vaakst stel
Als we morgen een AI-systeem inzetten, wie voelt zich dan verantwoordelijk voor de fouten die het maakt?
Die vraag stel ik in vrijwel elke zaal, en het blijft meestal even stil. Niet omdat mensen het niet weten, maar omdat het antwoord nog nergens is belegd. Zodra het wel belegd is, verandert het gesprek: dan gaat het niet meer over of AI mag, maar over hoe je het verantwoord doet.
Ik spreek daarover op bijeenkomsten van onder andere VNO-NCW, Channel Connect, gemeenten en internationale events.
Waar ik voor sta
Governance is geen rem.
Goede AI-governance houdt AI niet tegen. Het is de manier waarop je veilig en schaalbaar kunt versnellen.
Praktisch boven volledig.
Geen raamwerk dat in een la verdwijnt, maar afspraken die je aan een medewerker én aan een toezichthouder kunt uitleggen.
Onafhankelijk.
Geen belang bij een leverancier of een platform. De vraag is wat jouw organisatie verder helpt.
Liever zelf zien wat eerder is opgeleverd?
Bekijk case studies van eerdere trajecten bij gemeenten, maatschappelijke organisaties en internationale overheden.