Een AI-beleid dat je kunt invullen, niet alleen kunt overschrijven
Er circuleren inmiddels genoeg voorbeelden van AI-beleid. Het probleem is dat ze allemaal van een andere organisatie zijn. Je kunt ze overschrijven, maar dan heb je een document dat klopt voor iemand anders en dat bij de eerste vraag uit je eigen organisatie geen antwoord geeft.
Gratis, geen creditcard, registreren kost twee minuten.
Wat wel werkt is een kader met de juiste velden, dat je invult met jouw toepassingen, jouw eigenaren en jouw afspraken. Dat kader staat klaar in Level 0, samen met vijf playbooks en zes invulbare werkbestanden.
Wat er in het kader zit
- 1
Reikwijdte en definities.Wat je in dit beleid onder AI verstaat, en welke toepassingen er wel en niet onder vallen.
- 2
Toegestaan gebruik.Wat medewerkers mogen, wat ze niet mogen, en welke gegevens nooit in een AI-tool gaan.
- 3
Eigenaarschap.Wie eigenaar is per toepassing, wie nieuwe tools beoordeelt en wie beslist bij twijfel.
- 4
Risicobeoordeling.Hoe een nieuwe toepassing wordt ingedeeld en welke toets daarbij hoort.
- 5
Menselijke controle.Waar output wordt gecontroleerd voordat hij naar buiten gaat, en door wie.
- 6
Leveranciers en data.Welke afspraken er met leveranciers liggen en of er een verwerkersovereenkomst is.
Waarom een voorbeeldtekst zelden werkt
Beleid dat je overneemt van een andere organisatie beschrijft keuzes die daar zijn gemaakt. In jouw organisatie liggen die keuzes anders, en juist die keuzes zijn het beleid. De tekst eromheen is verpakking.
Stel jezelf bij elk voorbeeld dat je tegenkomt vier vragen. Wie beoordeelt bij ons een nieuwe AI-tool? Welke gegevens mogen er bij ons niet in? Wie kijkt er naar de output voordat die naar een klant of inwoner gaat? En wie merkt het als een van die drie afspraken niet wordt nagekomen?
Als je die vier kunt beantwoorden, schrijf je het beleid in een middag. Kun je ze niet beantwoorden, dan lost geen voorbeeldtekst dat op.
In welke volgorde je het doet
Begin niet bij het beleid. Begin bij het register. Zolang je niet weet welke AI er in je organisatie draait, schrijf je beleid over een situatie die je niet kent.
De volgorde die in de praktijk werkt is: eerst inventariseren wat er draait, dan per toepassing een eigenaar aanwijzen, dan de afspraken over gebruik en data vastleggen, en pas daarna het geheel als beleid opschrijven. Dat laatste is dan een samenvatting van wat je al hebt besloten, en niet een poging om te besluiten door te schrijven.
Het kader, de playbooks en de werkbestanden staan in Level 0
Level 0 is de gratis omgeving van caio.nl. Daarin zitten het governance-kader richting ISO/IEC 42001, de vijf AI-Regie Playbooks en de zes invulbare werkbestanden uit de toolkit, waaronder het AI-register.
Start gratis met Level 0Veelgestelde vragen
Wie zoekt op AI-beleid voorbeeld komt meestal uit bij een document van een andere organisatie. Dat helpt om te zien hoe zo'n stuk is opgebouwd, maar het neemt het werk niet over. AI-beleid opstellen begint bij de keuzes die in jouw organisatie gelden: welke toepassingen er draaien, wie er eigenaar van is, en welke gegevens er niet in een AI-tool mogen. Een AI-beleid template of AI-gebruiksbeleid is daarbij een kapstok, geen antwoord. Pas als die velden zijn ingevuld, staat er iets waar een medewerker in de praktijk mee verder kan.
Voor AI-beleid gemeente geldt dat extra sterk, omdat besluiten richting college en raad moeten worden uitgelegd en inwoners recht hebben op begrijpelijke uitleg over geautomatiseerde beoordelingen. De brug tussen document en praktijk is AI-governance: het intakeproces voor nieuwe tools, de eigenaren per toepassing en de route waarlangs besluiten worden genomen. Het AI-register is daarvan het startpunt, omdat het laat zien welke AI er feitelijk in gebruik is. Wie die volgorde aanhoudt, houdt een beleid over dat klopt met de eigen organisatie in plaats van met die van een ander.